Honeymoon

از دیشب که لینک نامه رو گذاشتم، دل توی دلم نیست برم ببینم کدوماتون برام چی نوشتید، ولی دارم به زور خودم رو نگه می‌دارم که نرم سراغشون. آدم خرذوق به من می‌گن واقعاً.

نمی‌دونم چطور باید به بعضی‌ها فهموند که وقتی زنی در برابر مردی که براش مزاحمت ایجاد می‌کنه می‌ایسته، مرز می‌ذاره یا حتی عصبانی می‌شه، لزوماً با تمام مردها مشکل نداره. مشکلش با همون آدمیه که به خودش اجازه داده مرزش رو نادیده بگیره. اینکه از خودت دفاع کنی، مردستیزی نیست. اینکه نخوای کسی بهت بی‌احترامی کنه یا مزاحمت بشه، نفرت از یک جنسیت نیست. واقعاً دیوونه‌کننده‌ست که بعد از هر بار دفاع از خودت، به‌جای اینکه درباره‌ی رفتاری که باهات شده حرف بزنن، مجبور باشی ثابت کنی «نه، من از تمام مردها متنفر نیستم.»

یه سری آدم‌ها هم هستن؛ اول زخمی‌ات می‌کنن، بعد جوری رفتار می‌کنن که آخرش خودت بابت زخمی که ازشون خوردی، عذرخواهی کنی.

یکی از چیزهایی که همیشه دلم رو گرم می‌کنه، نامه گرفتنه. این‌که یکی چند دقیقه از وقتش رو بذاره و چند خط برای من بنویسه، و من بعداً یه گوشه‌ای از احساس و فکرش رو بخونم. 💌

حالا که چند روز بیش‌تر تا ۲۲سالگی‌ام نمونده، دلم می‌خواد از شما هم چندتا نامه داشته باشم. ♡

🎂 فقط کافیه روی لینک زیر کلیک کنید و نامه‌تون رو برام بنویسید؛ خیال‌تون هم راحت باشه که فقط برای خودم قابل دیدنه. همچنین می‌تونید هر مدلی که خواستید نامه رو خوشگل و ادایی کنید.🧚🏻‍♀️
(مدت زمان ارسال نامه‌ها هم تا ده روز دیگه‌ست.)
خوشحال می‌شم روز تولدم رو با خوندن نامه‌های شما شروع کنم، دوستتون دارم. ⭐️
https://birthdayfeed.com/c/dc709956c8776abf

نمی‌دونم عزیزم؛ گاهی هم فکر می‌کنم شاید واقعا تلاش‌هام کافی نبود و این همه مدت فقط خودم رو گول می‌زدم.

چمیدونم؛ دلم رفتن و هیچ‌وقت برنگشتن می‌خواد.

منطق می‌گه فلان‌کار رو نکن و من می‌رم برعکسش رو انجام می‌دم چون اخیراً کاملاً احساسی‌ام. اه.

امروز رفتم خودکار خریدم، بعد خودکارها رو گذاشتم توی کیفم اومدم بیرون از لوازم‌تحریری، گفتم عه؟ پس خودکارها چیشدن؟ و رفتم داخل دوباره و به فروشنده گفتم وا آقا؟ من خودکارهام رو برنداشتم، این رو هم که نیستن، شما گذاشتی سرجاش؟ اونم گیج‌تر از من گفت والا نمی‌دونم بذار ببینم و دیگه پنج دقیقه بعدش یادم اومد گذاشتم توی کیفم. حواس‌پرتی تا کجا زن، عاشقی مگه آخه؟!

کسی را انتخاب کن که، فارغ از شرایط، با احترام با تو ارتباط برقرار کند. عصبانی بودن هیچ‌وقت بهانه‌ای برای بی‌احترامی کردن نیست.

احساس می‌کنم تا ابد خشمگینم برای اتفاقات دی ماه؛ هیچوقت قرار نیست ذره‌ای از این خشم کم بشه و دارم بهش عادت می‌کنم. دارم به با خشم زندگی کردن عادت می‌کنم.

اه یه اتفاق جدید (نابود شدنِ اینا) لطفا!

خب حالا، نمُردی که.

کلاس آنلاین یعنی صدای وانتی که گوجه خیار، سیب‌زمینی می‌فروشه هم کنار صدای استاد میاد. 💞

همین الان متوجه شدم این همه خودم رو کوبیدن به اینور اونورِ امروزم بخاطر این بود که
My PERIOD is coming!

از نظر احساسی توی وضعیتی هستم که هیچکس با دیگری برام فرقی نمی‌کنه؛ خودتون مقصرید خب! به من چه.

نمی‌دونم چرا انقدر بی‌دلیل نایسم.
بذار ناراحت شن ازت، بذار حتی نفرینت کنن.
بهتر از اینه که هی از خودت مایه بذاری و تیکه‌تیکه‌ت کنن.

واقعاً مثل سگ نیاز دارم با یکی حرف بزنم و ازش نشنوم:
منم همینطور، عزیزممم، چه ناز، خیلی سخته، میگذره، کاریش نمیشه کرد، هممون همینیم، من خودم فلان، قربونت برم، فدات شم، بوس بهت
وای من نیاز به یه مکالمه‌ی واقعی دارم.

https://t.me/AzirProxyBot
بچه‌هاجونم از من پرسیدید چندبار که چطوری وصلم، راستش من تا دیروز هی کانفیگ می‌خریدم و چون بیشتر استفاده‌ام از تلگرام هست و فایل‌ها و همه چیم اینجاست و دیگه کانفیگ‌هام هی زود تموم می‌شدن تصمیم گرفتم پروکسی بخرم. از این ربات گرفتم که البته الان فروشش بسته‌ست ولی شب‌ها از ساعت ۲ به بعد تقریبا درگاه پرداختش تا چند ساعت باز می‌شه. مصرفش خیلی بهتر از کانفیگه یعنی من از دیروز که گرفتم تا الان کلا ۱۰۰ مگابایت ازش کم شده و اینطور نیست که بیای یهو در عرض یک دقیقه ۳۰۰ مگ از حجمت بره. گفتم به شما هم معرفی کنم. قیمتش هم واقعا منصفانه‌ست دیگه رسماً چیزی نیست این وسط. قطعی هم نداره به اون صورت یعنی از دیروز که برای من در حد چند دقیقه فقط قطعی داشته.
فقط یچیزی که هست اینه که اطلاع‌رسانی نمیکنن توی کانالش که کی باز میشه فروش و خودتون باید تو ساعت‌های مختلف (معمولا شب، مثلا باز دیشب باز شده بود.) چک کنید.

همین دیروز کانفیگ خریدم و همین امروز داره تموم می‌شه. بخدا. مراقب خودتون باشید.

به این وضعیتی که من توش به سر می‌برم می‌گن وضعیت اضطراری جانم! من می‌دونم تو چه گه و کثافتی داریم زندگی می‌کنیم، فقط تمرکز کردن روش برای هر ساعت و هر دقیقه و هر لحظه حالم رو بهم می‌زنه پس ترجیح می‌دم این شکلی رفتار کنم.

چند روز پیش داشتم به آذر می‌گفتم «باز خوبه تو یکی رو داری توی این وضعیت که دوستت داره، من همونم ندارم.» و واقعا همینطور دختر واقعا.

«تلاش کرده بود از روسری خودش برای جلوگیری از خونریزی یک نفر دیگه استفاده کنه اما خودش هم کشته شد.»

این وسط یادم رفت بگم دارم ترکی استانبولی یاد می‌گیرم. بله؛ خاموشی اینترنت همچین کاری می‌کنه با آدم.

چیکار می‌کنم؟ با سرعت نور کتاب می‌خونم، بریجرتون می‌بینم و تا اینجا به نظرم من و الوئیز خیلی به هم شبیهیم، از ابرا عکس می‌گیرم و به صدای بارون گوش می‌دم. زندگی می‌کنم چون باید باید باید زندگی کنم.

از این صداها نمی‌ترسم ولی از صدای گلوله چرا.

لیلی توی کتابِ «مجوس» می‌گه اگه قرار باشه فردا بمیری، باید دیوونه باشی. من؟ من به نظرم حق با لیلیه.