no time to die "

پرسید از کدام قومی؟ گفتم شمالِ ایران. گفت آهان، پس شمالی ای. گفتم بله برایِ شمالِ ایرانم. گفت چرا انقدر روی ایرانش تاکید داری؟ گفتم من قبل از هرچیزی ایرانیم جانم، قوم و شهر و جانم ايران است.

این به معنای فراموش‌ کردن نیست. بعضی آدم‌ها حتی پس از رفتن، بخشی از جهان درونی ما باقی می‌مانند. بعضی اتفاق‌ها نگاه ما را به زندگی تغییر می‌دهند و بعضی فقدان‌ها، حتی وقتی دیگر هر روز احساسشان نمی‌کنیم، در شکل‌گیری کسی که امروز هستیم سهم دارند. نمی‌توانیم گذشته…

درباره‌ی غَم " شاید بزرگ‌ترین سوءتفاهم ما درباره‌ی غم این باشد که تصور می‌کنیم روزی باید تمام شود؛ روزی از خواب بیدار شویم و ببینیم دیگر چیزی از گذشته آزارمان نمی‌دهد، دیگر دلتنگ کسی نیستیم و آنچه بر ما گذشته، دیگر سنگینی نمی‌کند. انگار زندگی به دو بخش تقسیم…

این موزیک‌های سارا قدیموا رو که گوش دادم یادِ ۵، ۶ سال پیش که اولین بار شنیده بودمشون افتادم، غرق در به یاد آوردن آن روز‌ها بودم که شروع کردم به نوشتن از حسی که آن روزها خیلی بر من غالب بود و شاید چیزی که الان میگویم با چیزی که آن روزها بهش باور داشتم خیلی…

این موزیک‌های سارا قدیموا رو که گوش دادم یادِ ۵، ۶ سال پیش که اولین بار شنیده بودمشون افتادم، غرق در به یاد آوردن آن روز‌ها بودم که شروع کردم به نوشتن از حسی که آن روزها خیلی بر من غالب بود و شاید چیزی که الان میگویم با چیزی که آن روزها بهش باور داشتم خیلی متفاوت باشد؛

دکتر بودم،
سرم زدم و بعدش رفتم از آقا چای فروش کنار درمانگاه یک لیوان چای خریدم و الان وسط یه کوچه تاریک و ساکت نشستم دارم زیر نور آبی یک ساختمان چای مینوشم؛
بعد پایانش هم بریم به کار و درسمان برسیم، که زندگی ادامه داره هر حالی هم داشته باشیم.

پروردگارا، اگر روزی به جایگاهی رسیدم که امروز حتی تصورش را هم نمی‌کنم، نگذار آن جایگاه از من بزرگ‌تر شود. ظرفیتم را به‌اندازه‌ی نعمت‌هایی که به دست می‌آورم، وسعت بده تا هیچ‌کدام را دلیلی برای برتری بر دیگران ندانم و هرچه بیشتر دارم، مسئولیت بیشتری احساس کنم.
پروردگارا من از تو زندگی آسان نمی‌خواهم؛ ظرفیتِ زندگیِ بزرگ‌تر را می‌خواهم. اگر لازم است دوباره شاگرد شوم، شاگردم کن؛ اگر لازم است فروتن‌تر شوم، غرورم را بگیر، نه عزتم را. مرا آن‌قدر انعطاف‌پذیر کن که در برابر حقیقت خم شوم، بی‌آنکه در برابر ناحق بشکنم. و اگر روزی ناچار شدم از نو آغاز کنم، اشتیاقِ دوباره ساختن را از من نگیر.
پروردگارا، نگذار آن‌قدر در رسیدن غرق شوم که فراموش کنم چرا راه افتادم؛ نگذار در آموختن، از فهمیدن بازبمانم و در دانستن، فراموش کنم که هنوز چه چیزهایی را نمی‌دانم. و اگر روزی به انسانی تبدیل شدم که امروز تنها تصویری مبهم از او در ذهن دارم، کمکم کن آن روز به گذشته‌ام با شرم نگاه نکنم؛ نه از آن رو که هرگز اشتباه نکرده‌ام، بلکه از آن رو که هیچ‌گاه از آموختن دست نکشیده‌ام.
پروردگارا، نگذار آن‌قدر در ساختن زندگی خودم غرق شوم که رنج دیگران را نبینم. به من یادآوری کن که دانستن، اگر به فهمیدنِ درد انسان‌ها نرسد، و موفقیت، اگر سهمی در بهترشدن زندگی آن‌ها نداشته باشد، به‌تنهایی کافی نیست. نگذار در اندیشه‌ی آینده‌ی خودم، آینده‌ی سرزمینم را فراموش کنم. می‌خواهم روزی که به پشت سرم نگاه می‌کنم، بدانم بودنم در این جهان فقط برای خودم نبوده است؛ که انسانی به کمکم، راهی را آسان‌تر پیموده، کسی در روزهای سخت، اندکی کمتر احساس تنهایی کرده و من، هرچند کم، به‌ اندازه‌ی توانم، برای ساختن وطنی که شایسته‌ی زندگی‌کردن باشد، قدمی برداشته‌ام.

برایِ
مریم یارمحمدی،
غزل حیدری،
فاطمه برخورداری،
فاطمه سلطانی،
رومینا اشرفی،
هانا رکان،
غزاله حدودی،
وَ همه دختران و زنانی که در آتشِ باورها و عقایدِ زن ستیزانه تعدادی از مردمِ این خاک، سوختند؛

برای دختران و زنان ایران؛ برای حق‌هایی که از آن‌ها دریغ شد، برای آزادی‌ای که هزینه‌اش را پرداختند و برای وطنی که هنوز، با تمام زخم‌هایش، نمی‌توانم دوستش نداشته باشم. گاهی به این فکر می‌کنم که چه تناقض تلخی در زندگی ما وجود دارد؛ اینکه انسان باید برای به دست…

روزِ جهانی دختر

چون همین الان هم تهدید کردید به ساخت چت فیک همینجا اعلام کنم، اولا هیچکس جز همکارام و دانش اموزانی که از تابستان داریم با هم کار میکنیم به اکانت من دسترسی نداره ( مگر اینکه ۱۰ هزار استارز بزنه ) دوما ازین به بعد دیگه هر چت فیک یا هر چیزی! هم از سمت هر کسی!…

دیگه برای من پرداختن به این مسئله تو فضای مجازی بسته شد؛

خیلی فکر کردم به این که چی‌ میشه دو انسان دو ماه!! کار و زندگیشونو وقف این کنن که مداوم در هر گروه و چنلی بخوان علیه من حرف بزنن اونم درحالی که نه پولی ازشون دزدیده شده نه پیامِ غیر اخلاقی ای دریافت کردن و نه هیچی و هیچی دیگه...
بنظر من فقط به دو حالت میتونه انسان هارو به این سمت از بیانِ حرف‌های متناقض و شیدا گونه هدایت کنه،
۱. یا سایکویید و خب مجبورید برای زیستن به یک هدفی بچسبید که کاش اون هدف موفقیت شخصی خودتون میبود نه تخریب یک فرد دیگه!
۲. سایکو نیستید و دارید از سمت فرد یا افرادی تغذیه میشید.

حالا دلیل هرچی هست،
دیگه برای من پرداختن به این مسئله تو فضای مجازی بسته شد؛
و باقی پیگیری‌ها از سمت مراجع توسط ادمین ( بعنوان یکی از شاکی ها ) و وکیل خواهد بود.