موزیک با محبوبه

زنی که پر شده از خواب‌های برگشتن
در انتظار «گودو» زل زده به اینترنت
زبانِ مادری‌اش باد کرده توی گلو
پر است از خفگی بین دست‌های «بِکِت»...

فاطمه اختصاری
@atefeasadi2

تجویز عاشقانه «به روش سامورایی» گفت‌وگو با سیدمهدی موسوی
در این قسمت از برنامه‌ی «فرهنگ‌خانه»، مصطفی عزیزی میزبان دکتر سیدمهدی موسوی، شاعر، ترانه‌سرا و نویسنده‌ است. مهدی موسوی که بسیاری او را پدر غزل پست‌مدرن می‌دانند، در این گفت‌وگوی صمیمانه از مسیر پرفراز و نشیب زندگی‌اش می‌گوید؛ از دستگیری توسط اطلاعات سپاه و حکم سنگین حبس و شلاق، تا فرار از مرزهای ایران و سال‌ها زندگی در غربت.
https://youtu.be/ugzQXIfIYH8
او در این برنامه درباره چالش‌های هنرمندان در تبعید، اهمیت زنده نگه داشتن زبان فارسی، و کارگاه‌های ادبی زیرزمینی صحبت می‌کند. همچنین، سیدمهدی موسوی یکی از اشعار تأثیرگذار خود از مجموعه «به روش سامورایی» را دکلمه کرده و پیامی صبورانه برای مخاطبان و همراهان همیشگی‌اش دارد.
📌 دسترسی به آثار: کتاب‌های مهدی موسوی برای مخاطبان داخل ایران و افغانستان به صورت رایگان در وب‌سایت شخصی ایشان قابل دانلود است. مخاطبان خارج از کشور نیز می‌توانند از طریق آمازون و سایت لولو آثار ایشان را تهیه کنند.

00:00 - معرفی مهمان برنامه؛ سیدمهدی موسوی
00:50 - روایت دستگیری در سال ۹۲ و ماجرای آلبوم شاهین نجفی
02:00 - حکم ۹ سال حبس و فرار از کوه و کمر به نروژ
02:50 - شعرخوانی اختصاصی: «مرا در خانه بی‌در بغل کردی»
05:00 - آغاز فعالیت‌های ادبی و شکل‌گیری غزل پست‌مدرن
07:10 - معرفی کتاب جدید «آخرین بوسه» (دوزبانه)
08:20 - دسترسی رایگان به کتاب‌ها برای ایرانیان داخل کشور
10:30 - ماجرای جایزه جشنواره شعر پارسی و دخالت اطلاعات
13:10 - چرا بازگشت به ایران نباید به هر قیمتی باشد؟
15:50 - شعرخوانی دوم: چهارپاره‌ای درباره تبعید و دلتنگی
20:10 - گله از نادیده گرفته شدن نام ترانه‌سراها در موسیقی
24:30 - تفاوت تبعید در عصر تکنولوژی با دهه‌های گذشته
31:20 - وضعیت معیشت و خاطره‌ای از تورم در ایران
38:00 - یادی از کشته‌شدگان ماه‌های اخیر و وضعیت روحی جامعه
44:00 - پیام نهایی: صبور باشید، هیچ ظلمی باقی نمی‌ماند

هشتگ‌ها (Hashtags)
#مهدی_موسوی #سید_مهدی_موسوی #غزل_پست_مدرن #فرهنگ_خانه #مصطفی_عزیزی #ادبیات_معاصر #شعر_فارسی #تبعید #به_روش_سامورایی #ترانه‌سرا #نویسنده #هنر_در_تبعید #آزادی #ادبیات_زیرزمینی
🎬@FarhangKhaneMedia

فیلمی مستند درباره‌ی من (فاطمه اختصاری)
به کارگردانی Iveta Grófová

https://youtu.be/hok_g44kyro?is=4Q45fpqNxzNH_HnA

@Fatemeh_Ekhtesari

شبیه قلبِ پر از اضطراب من هستید!
شبیه خاطره‌ای دووور از وطن هستید
شبیه دیدن یک گربه در خیابان‌اید
شبیه یک تن زخمی، شبیه ایران‌اید
هزار سال تمام است که عزادارید
خلیجِ‌فارس‌ترین چشم شهر را دارید
پر از امید، پر از خشم، گرچه ویرانید
شبیه گریه‌ی مادر، شبیه ایران‌اید!

نگاه یخ‌زده و قلبِ غرقِ تب دارید
که نروژید! که شش ماه روز و شب دارید!
که نروژید! به قطب شمال چسبیده
میان برف، به مشتی خیال چسبیده
دو چشم غمگین دارید، مثل فکر محال
به روی سینه دو خرگوش قطبی خوشحال
که گریه‌اید ولی پشت چهره‌ای خندان
که نروژید و تمامی سال، یخبندان!

شبیه بوسه‌ی ممنوعه گوشه‌ی سالن
شبیه زلزله‌ای مرگبار در ژاپن
سکوت‌کردنِ عرفانِ ذن به آهن‌ها!
شبیه یک ساموراییِ تا ابد تنها
قدم زدید مرا سمت یک منِ دیگر
که ژاپن‌اید و پر از باغ‌های افسونگر
جنونِ غرقِ سکوتید و شرمِ در هیجان
که ژاپن‌اید، که آتشفشانِ در فوران!

حضور وحشی شعرید و معنی شادی
فرانسه‌اید! پر از انقلاب و آزادی
که جام‌جام شرابید، وقت هر دیدار
فرانسه‌اید پر از کافه‌، قهوه و سیگار
غروب «شانزه‌لیزه» در تن شما جاری‌ست
فرانسه‌اید که هر روز غیرتکراری‌ست!
پریدنید! از این زندگی و کابوسِ...
فرانسه‌اید! پر از عاشقانه و بوسه

شبیه گریه پس از یک وداع طولانی
که کوچه‌های هلندید، مست و بارانی!
تمام شب می‌چرخند غرق شادی‌ها
برای دیدنتان آسیاب‌بادی‌ها
تجسم هروئینید در میانِ ورید!
که لاله‌لاله هلندید! مثل خون شهید
که کوچه‌کوچه جنونید و با شما شادم
مخدّرید و به آن چشم خسته معتادم

مراکش‌اید! دو چشم سیاه، مثل شبم
دو لب شبیه دو دیوانه تا فقط بِلَبَم!
مراکش‌اید شبیه غمی بیابانی
جنون رابطه‌ای بی‌قرار و پنهانی
مراکش‌اید دو خرمای تا ابد شیرین
مراکش‌اید شبیه پرنده‌ای غمگین
مراکش‌اید پر از رمز و راز و افسانه
شبیه داغیِ خورشیدِ ظهر، دیوانه!...

مرا کشید به آغوش و گفت: حرف نزن!
مرا کشید به آغوش و گفت: حرف نزن!
مرا کشید به آغوش و ناپدید شدم...

مهدی موسوی
@seyedmehdimoosavi2

«اخوان» گفت که «زمستان است»
من نگاهی به دوستان کردم
گفتم از عشق و قدرت انسان
- «مطمئنم بهار می‌آید!
بر سر هر درخت، گنجشکان
باز آواز شاد می‌خوانند»

از شبِ تلخِ سرزمین گفتم
از زمستانِ آخرین گفتم
- «ما قرار است غول را بکشیم...»
به رفیقان خود چنین گفتم
(و رفیقان که سست‌پیمانند!)

راه دشوار بود و طولانی
راه دشوار بود و ما با هم
و یقین داشتم که جز این راه
چیزی از زندگی نمی‌خواهم
(خاطرات خوشی که می‌سازیم
همگی میله‌های زندانند!)

تا نفهمند در دلم غوغاست
خنده در اوجِ استرس کردم
دستشان را گرفتم از سرِ عشق
که نگفتند و باز حس کردم
همگی ظاهرا پشیمانند

خسته‌ام از سکوت و ویرانی
پوچیِ صبرهای طولانی
آنچه می‌گویم و نمی‌گویم
آنچه می‌دانم و نمی‌دانی
دردهایی بدون درمانند

دوستان پای سفره‌ی غول و
دشنه‌های به پشت مشغول و ↓
هر کسی قیمت خودش را گفت
سکس و ویزای خارج و پول و...
دوستانم چقدر ارزانند!

ای شبِ بی«فروغِ» تنهایی
«شاید این ابتدای ویرانی‌ست»
با چنین دوستان و یارانی
نه! نمی‌شد به جنگ دنیا رفت!
آه «سهراب»! کاش می‌شد که
تحت‌تأثیر الکلی شاید!
در جهانی تخیّلی شاید!
«قایقی ساخت» و از اینجا رفت
«جای آدم، درخت بنشانند»...

غول در حال خنده در قصرش
دوستانم کنار سفره هنوز
من به دنبال کشتن لحظات
کشتنِ روز در ادامه‌ی روز
روزهایی که رو به پایانند!

«فصلِ سرد» است و گونه‌ها نمناک
اشک «سهراب» بود یا که «فروغ»
«کفش‌هایم کجاست؟!» تا بروم
مردم شهر، جز دروغ و دروغ
چیزی از زندگی نمی‌دانند

«اخوان» آن «کتیبه» را چرخاند
هیچ‌چیزی به‌غیر هیچ نبود...

مهدی موسوی
https://t.me/seyedmehdimoosavi2

برنامه‌ی این هفته‌ی بامداد
با موضوع «تابستان»
اگر برنامه را زنده از ماهواره ندیده‌اید
تکرارش را حتما در اینجا ببینید:
https://youtu.be/uxwh5rmyw4w